Moeten de varkens worden gered?

Het einde van Arie en Japie komt in zicht.  Ergens in november, de slachtmaand, gaan ze naar de slacht. Het vlees wordt dan verwerkt tot worsten, spek, ham, en alles wat je nog meer van varkens kunt maken. Het naderende einde van de heren houdt de gemoederen hier in de buurt bezig. Ze moeten worden gered, vinden veel mensen. Dat is lief bedoeld, maar ook naïef en een beetje hypocriet. 

Waar mensen eerst riepen dat je midden in de stad geen dieren kunt houden omdat ze vast iets naars wordt aangedaan door de plaatselijke jeugd, of dat de dieren overlast zouden geven in geur en geluid, klinken nu heel andere geluiden. Een buurtbewoner is een handtekeningenactie gestart om Arie en Japie te redden. Ook is er sinds een paar dagen een Facebookpagina waar wordt opgeroepen om de varkens te redden.
Het is fijn om te zien dat Arie en Japie zo geliefd zijn geworden, maar wat willen de redders nou precies bereiken?

Consequenties
Ik vind het goed dat er discussie ontstaat over de varkens en het eten van vlees. Bewustwording over ons eten is een van de bedoelingen van het Varkenshuis, en een van de redenen waarom ik als buurtboer meedoe met dit project.
Maar het vreemde van deze akties is dat de mensen ze wel willen redden, maar niet bereid lijken om voor de consequenties op te draaien. Worden alle ondertekenaars vegetariër? Ik betwijfel het. Gaan ze voortaan scharrelvlees eten in plaats van vlees uit de bio-industrie? Ik kan het alleen maar hopen, maar gezien het onveranderde assortiment aan vlees in de plaatselijke supermarkt is dat nog niet massaal gebeurd.
Gaan ze dan misschien zelf voor Arie en Japie zorgen? Nee, ook dat niet. “Er is vast wel een boerderij waar ze kunnen wonen,” is de insteek op de Facebook-pagina. Alsof een boer zit te wachten op twee gecastreerde beren die hem alleen maar geld kosten.

Varkens op het voetbalveld
Ik sprak de dame die de handtekeningen inzamelt vorige week, toen ik bij het Varkenshuis twee enorm zware dozen varkensbrokken aan het bijvullen was. “Ik ga ze redden,” zei ze, en ze wees op Arie en Japie. 2300 handtekeningen had ze al. Een aantal waar ik van onder de indruk was. Maar toen ik haar een dag later bij de metro-uitgang zag posten met haar papieren, dacht ik ook: veel van deze handtekeningen komen van mensen die de varkens nog nooit gezien hebben.
Ik vroeg haar of ze een idee had wat er dan met Arie en Japie moest gebeuren. “Ze kunnen toch op het voetbalveldje in het park”, zei ze. “Of naast het Kaapschip, daar is ook nog plek.” Los van de vraag of je daar ooit toestemming voor krijgt: wie gaat er dan voor ze zorgen, vijftien jaar lang? Wie gaat het hek timmeren, de dierenarts, de brokken en de accu voor het schrikdraad betalen? Wie controleert of het eten in de kliko geen rauwe aardappelen bevat, of vlees? Daar had ze nog niet aan gedacht. Arie en Japie moesten gered worden, dat was alles. Het is heel lief bedoeld, maar praktisch gezien kun je er niks mee.

Bewustwording
Dit was ook een interessante reactie van iemand die ze in leven wil houden: “Waarom moeten ze naar de slacht, de supermarkt ligt toch al vol met vlees?.” Ja, hallo pannenkoek! Daar gaat het nou precies over. De supermarkten liggen vol met vlees, veelal van dieren die in de bio-industrie een rotleven hebben gehad. Dat vlees ligt er omdat er heel veel mensen zijn die dat kopen. Ook ondertekenaars van de petitie. Het Varkenshuis wil mensen juist bewust maken van wat er allemaal bij je dagelijkse karbonaadje komt kijken. Dat je je bewust bent van wat je eet. Hoeveel zorg en voedsel dat kost. En dat varkens hele toffe dieren zijn die een beter leven verdienen. Of je ze nu eet of niet.

Aanwinst voor de wijk
“Ja maar, we zijn er aan gehecht geraakt”, is een andere veelgehoorde reactie. Daar kan ik me iets bij voorstellen. Want Arie en Japie zijn geweldige, lieve en gezellige dieren. Een aanwinst voor de wijk. Dat je vervolgens voorstelt om ze bij een (kinder)boerderij onder te brengen snap ik dan weer niet. Ik zou het dan ook toejuichen als er op een of andere manier een vervolg komt op dit project. Nieuwe varkens, kippen of schapen op de Kaap? Ja graag!

Buurtboeren
En let wel: De mensen die nu protesteren zijn niet degenen die in de vrieskou een hok en hek hebben staan timmeren, in de stromende regen en modder de drinkbak opnieuw hebben ingegraven, met loodzware dozen met varkensbrokken hebben gesjouwd, of bruikbaar eten voor de varkens hebben gesorteerd vanuit een stinkende kliko. Ik vraag me ook af of ze wel eens over het hek zijn gestapt om Arie en Japie over hun warme zachte buik te aaien. De buurtboeren hebben dat allemaal wel gedaan. Als er iemand de afgelopen maanden gehecht is geraakt aan Arie en Japie dan zijn zij het. Uiteindelijk beslissen zij over de slacht.

 

Confronterend
Ik vermoed dat veel van de mensen die tegen de slacht zijn, wel gewoon vlees eten. En dan niet eens van de scharrel- of biologische variant. Hoe is dat te rijmen? Het idee van de naderende slacht van Arie en Japie is misschien te confronterend voor ze. Ze worden geconfronteerd met het feit dat er nu eenmaal dieren doodgemaakt worden omdat (veel) mensen vlees eten. Door een verhuizing naar een kinderboerderij of het Beloofde Varkensland (geen grap, deze plek bestaat echt) zijn ze uit het zicht, en hoeft niemand meer na te denken over wat hij in zijn mond schuift. Arie en Japie zijn toch gered? Ik heb mijn bijdrage geleverd in de vorm van een handtekening, mijn geweten is gesust. Zo, en nu weer lekker makkelijk aan de kiloknallers.

 

 

 

12 Comments

  1. Deze varkens hebben een wereld leven ge had. Zelf ben ik vegetarierom dat ik vind dat dieren in de bio industrie geen leven hebben en fout eten krijgen. Deze varkens hebben een goed leven gehad, daar zou ik zelfs van durven eten. Als varkens de kans krijgen oud te worden gaan ze veel mankementen vertonen, vooral de gevrichten van een volwassen varken houden het niet lang vol. Is het dan eerlijk om constant aan een varken te blijven dokteren??? De kosten van deze dieren zullen gigantische vormen aan nemen. Gaat de buurt dat op hoesten???

  2. Hulde, hulde, hulde, Lot, mooi stuk! En zo ontzettend wáár. Ik heb het varkensavontuur nauwgezet gevolgd, vanuit olst, juist om deze reactie waar ik benieuwd naar was. Nu komt het erop aan: zijn die 2300 ‘redders’ aanspreekbaar op de consequenties van hun behoefte? Spannend! Houd me op de hoogte!

  3. Ik eet zelf weinig varkensvlees, maar ik zou me ZEER vereerd voelen om een stukje van Arie & Japie op mijn bord te hebben. Eindelijk eet ik dan weer eens vlees wat een NAAM heeft, een dier wat ik KEN, en een dier waar ik heerlijk mee heb gekroeld en geknuffeld. Goed stukje!

  4. Helemaal mee eens gewoon naar de slacht,de mensen wisten van tevoren dat dit zou gebeuren.
    En ik moet eerlijk zeggen zoveel bezoek krijgen ze niet ,iedere dag loop ik er langs en alleen tussen 15:00 en 16:00 zie je er kinderen als ze uit school komen maar verder niet.
    Het waait wel weer over!!

  5. Afgelopen maand ben ik verhuisd van Katendrecht naar elders, maar ik heb nog wel het grootste deel van Arie en Japie hun leven mee mogen maken. Veel van mijn restjes groente en rijst zijn ook in hun magen verdwenen. En ook al mocht voeren niet, een appeltje gaf ik ze stiekem wel. Eigenlijk eet ik zelden vlees. Ik ben geen overtuigd vegetariër, maar het idee dat het meeste slachtvee ondierlijk opgroeit en bovendien met rommel ingespoten wordt staat me niet aan. Ik zou dus best weer eens een echt koteletje of varkenshaasje willen proeven. Komt er een slachtfeest, en mag ik daar als niet-meer-Katendrechtse van meegenieten?
    Vriendelijke groet,
    Rian

  6. Leuk stuk, Lot. Ik werd hierop gewezen door je neef Casper, die ik van vroeger ken. Leuk dat je je tijd aan de wijkvarkens hebt besteed.

    Ik snap best dat mensen het zielig lijkt dat Arie en Japie worden opgegeten, maar ze hebben zo te lezen een goed leven gehad. Mensen willen inderdaad niet weten waar hun vlees vandaan komt. En al helemaal daar geen consequenties aan verbinden, zoals minder vlees eten of vaker biologisch vlees kopen.

    Ik kom vaker op je blog kijken, want wij wonen nog niet zo lang in Rotterdam en zijn altijd op zoek naar lekkere restaurantjes.

  7. Schitterend verwoord en ook helemaal mee eens. Zelf eten wij biologisch vlees en half vegetarisch. Maar kou verhaal klopt helemaal Wanneer het bij de groene koe slagerij wordt verkocht koop ik graag een stukje en ik hoop inderdaad dat het project wordt verlengd. Misschien inderdaad met andere dieren.
    Groetjes Saskia

  8. Mooi verwoord!
    Ik slacht zelf m’n kippen en konijnen(geleerd van vader op zoon)! Deze diertjes krijgen géén levenslang…in véél te kleine kooien!
    …worden niet moddervet gevoederd,zoals je wel eens aantreft, bij je neefje of nichtje!
    Wil je gezond vlees eten,moet je wèl je diertjes goed verzorgen en géén stress bezorgen!…enne,ja! Ik eet ook vegetarische maaltijden (méér en méér!).
    Vriendelijke groetjes,Geert

  9. Arie en Japie zijn prachtvarkens,zij hadden een pracht leven en zij verdienen een pracht einde.
    Zet volgend jaar voorjaar gewoon een paar biggen in het modderveld en de cirkel is rond, vlees eten zoals vlees eten bedoeld is.

  10. Een van de belangrijkste doelstellingen van het Varkenshuis is het versterken van de lokale gemeenschap door de collectieve zorg over 2 varkens.
    Ik weet niet of deze doelstelling behaald is, maar ik krijg een vaag vermoeden dat de lokale gemeenschap niet echt gehoord wordt.
    Ik vind het onjuist om aan te nemen dat de 2300 handtekeningen wel van mensen zullen zijn die de varkens nog nooit gezien hebben. Die zullen er best bij zitten. Nou en? Ook al heb je ze nog nooit gezien dan kan je er toch een mening over hebben.
    Al met al vind ik bovenstaand artikel honend en de mensen die anders denken over de slacht worden niet serieus genomen en hun argumenten worden van de tafel geveegd.
    Jammer, ik heb Rotterdamse Oogst hoog zitten, maar nu komen er wel wat barsten in de plaat, helaas.

  11. Beste Sylvia,
    Dank voor je reactie. Dit stuk geeft mijn persoonlijke mening weer, en niet die van Rotterdamse Oogst. Op de site van Rotterdamse Oogst staat een genuanceerder verhaal met toelichting over het waarom van de slacht. Zie http://www.rotterdamseoogst.nl

Comments are closed.